The most-visited ελληνικά Wikipedia articles, updated daily. Learn more...
Εορτασμός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Ο εορτασμός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 γίνεται στην Ελλάδα, την Κύπρο και σε όλο τον κόσμο από τους Έλληνες της διασποράς στις 25 Μαρτίου κάθε χρόνο, την ημέρα εορτασμού και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Η ημέρα αυτή είναι επίσημη αργία στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Συνήθως οι εκδηλώσεις εορτασμού περιλαμβάνουν παρελάσεις και άλλες εορταστικές εκδηλώσεις την ίδια ημέρα ή την προηγούμενη.
Η Μαντώ Μαυρογένους (1796 - Ιούλιος 1840) ήταν Ελληνίδα αγωνίστρια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Για τη συνολική της προσφορά στον Αγώνα τιμήθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια με το βαθμό της αντιστρατήγου. Εξορίστηκε από τον πολιτικό Ιωάννη Κωλέττη και, τελικά, πέθανε πάμφτωχη στην Πάρο, καθώς είχε ξοδέψει όλη της την περιουσία για τον αγώνα.
Με τη λέξη Ευαγγελισμός αναφερόμαστε στη χαρμόσυνη είδηση για τον Χριστιανισμό, της επικείμενης γέννησης του Ιησού Χριστού, που δόθηκε από τον αρχάγγελο Γαβριήλ προς τη Μαριάμ. Επίσης, με τον ίδιο όρο αναφερόμαστε στην εκκλησιαστική θεομητορική εορτή που τελείται την 25η Μαρτίου προς ανάμνηση του γεγονότος αυτού. Ευαγγελισμός σημαίνει αναγγελία χαρμόσυνης είδησης και ετυμολογικά προέρχεται από το ευάγγελος (=ευ+άγγελος < αγγέλω) μια πολύ παλαιότερη ελληνική λέξη (Οδύσσεια, ξ 152-153: ως νείται Οδυσσεύς ευαγγέλιον δε μοι έστω [...]).
Η Ελληνική Επανάσταση ή Επανάσταση του 1821 ήταν η ένοπλη εξέγερση των επαναστατημένων Ελλήνων εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με σκοπό την αποτίναξη της οθωμανικής κυριαρχίας από τα ελληνικά εδάφη και τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους. Η αφύπνιση της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων εντοπίζεται κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο, περί τον 13ο έως 15ο αιώνα, αλλά οι απαρχές του ελληνικού εθνικού κινήματος που οδήγησε στην Επανάσταση εμφανίζονται πολλούς αιώνες αργότερα, στην ώριμη φάση του νεοελληνικού Διαφωτισμού το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Την περίοδο αυτή η διάδοση της παιδείας συνοδεύτηκε με τη διάδοση -αρχικά μεταξύ των Ελλήνων που ζούσαν στις παροικίες της Δυτικής Ευρώπης και είχαν φιλοδυτικό προσανατολισμό - της ιδέας της ύπαρξης ενός ελληνικού έθνους, που συνδεόταν με την αρχαία Ελλάδα και δικαιούταν χωριστή πολιτική ύπαρξη.
Η Λασκαρίνα Πινότση, ευρύτερα γνωστή ως Μπουμπουλίνα (Κωνσταντινούπολη, 11 Μαΐου 1771 – Σπέτσες, 22 Μαΐου 1825), συνιστά μία εκ των πλέον εμβληματικών μορφών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Γεννηθείσα στην Κωνσταντινούπολη και ανατραφείσα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στις Σπέτσες, η Μπουμπουλίνα αφιέρωσε την προσωπική της περιουσία και το ναυτικό της στόλο στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία. Η συμβολή της υπήρξε καταλυτική, όχι μόνο λόγω της συμμετοχής της σε σημαντικές πολεμικές επιχειρήσεις, αλλά και εξαιτίας της μοναδικής, για τα δεδομένα της εποχής, παρουσίας μίας γυναίκας στον πυρήνα της στρατιωτικής δράσης.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (Ραμοβούνι Μεσσηνίας, 3 Απριλίου 1770 – Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου [Π.Η. 3 Φεβρουαρίου] 1843) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός με καταγωγή από το Λιμποβίσι Αρκαδίας. Ήταν μία από τις πιο εμβληματικές και καθοριστικές προσωπικότητες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 με πρωταγωνιστικό ρόλο ως αρχιστράτηγος των ελληνικών επαναστατημένων δυνάμεων και ηγετική μορφή του υπόδουλου γένους. Ως οπλαρχηγός και στρατηγός, υπήρξε από τους πιο σημαντικούς καθοδηγητές της στρατιωτικής αντίστασης κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και συμμετείχε σε πολυάριθμες μάχες που καθόρισαν το μέλλον της ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους.
Ο Γρηγόριος Δικαίος (πραγματικό όνομα: Γεώργιος Δικαίος, Πολιανή Μεσσηνίας, 1788 – Μανιάκι Μεσσηνίας, 20 Μαΐου 1825), περισσότερο γνωστός ως Παπαφλέσσας, ήταν Έλληνας κληρικός, πολιτικός και ένας από τους κορυφαίους αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στα στρατιωτικά και κυβερνητικά γεγονότα της εποχής, φτάνοντας μέχρι τη θέση του Υπουργού του νεοσύστατου κράτους των επαναστατημένων Ελλήνων. Όντας φλογερός και παθιασμένος πατριώτης, χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως «διάβολος» και αρκετά επικίνδυνος για την μυστικότητα και εχεμύθεια που επικρατούσαν σχετικά με την ετοιμασία της επανάστασης, κάτι που προκάλεσε τη συνεχή σύγκρουσή του με την διοικητική τάξη του Μωριά και άλλων επιφανών προσώπων.
Η Χάρις Αλεξίου (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Χαρίκλειας Ρουπάκα, Θήβα, 27 Δεκεμβρίου 1950) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, μία από τις σημαντικότερες του ελληνικού τραγουδιού, και πρώτη σε πωλήσεις δίσκων στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Είναι μία από τις δημοφιλέστερες Ελληνίδες τραγουδίστριες και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του ελληνικού τραγουδιού από τη δεκαετία του 1970. Έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους μεγάλους τραγουδιστές, μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς, παλαιότερους και νεότερους, είτε δισκογραφικά είτε σε μουσικές σκηνές, πίστες και συναυλίες.
Η υπόθεση Σορίν Ματέι αποτέλεσε μια από τις πιο πολύκρoτες υποθέσεις ομηρείας που απασχόλησε την ελληνική κοινή γνώμη το Σεπτέμβριο του 1998. Ο Ελληνορουμάνος δραπέτης Σορίν Ματέι το βράδυ της Τετάρτης 23 Σεπτεμβρίου 1998 εισέβαλε σε διαμέρισμα πολυκατοικίας στην οδό Νιόβης στα Κάτω Πατήσια και κράτησε όμηρους τους τέσσερις ενοίκους με την απειλή χειροβομβίδας. Παράλληλα τηλεφώνησε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ όπου σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση συνομιλούσε για τέσσερις περίπου ώρες με τον κεντρικό παρουσιαστή ειδήσεων του καναλιού, Νίκο Ευαγγελάτο.
Η Κυρα-Φροσύνη όπως έγινε γνωστή η Ευφροσύνη Βασιλείου (1773 - 11 Ιανουαρίου 1801) συνδέθηκε με την ιστορία του Αλή Πασά των Ιωαννίνων και το τραγικό τέλος της στις 11 Ιανουαρίου του 1801 τραγουδήθηκε σε δημοτικά τραγούδια αλλά έγινε και όπερα, μυθιστόρημα και ταινία. Υπήρξε μητέρα δύο παιδιών και σύζυγος του εμπόρου και προκρίτου των Ιωαννίνων Δημητρίου Βασιλείου – επίσης ανιψιά του μητροπολίτη Λάρισας και μετέπειτα Ιωαννίνων Γαβριήλ Γκάγκα. Ο Αλή Πασάς αποφάσισε να την εκτελέσει μαζί με άλλες 17 συντοπίτισσές της δια πνιγμού στη λίμνη των Ιωαννίνων, με την επίσημη αιτιολογία ότι ζούσαν ανήθικα, κάτι για το οποίο έχουν εκφραστεί αμφιβολίες και η Ευφροσύνη Βασιλείου έφτασε να θεωρείται έως και θύμα πολιτικών διώξεων.
Το Σούλι είναι ιστορική και γεωγραφική περιοχή της κεντρικής Ηπείρου, που αποτελείται από ένα σύνολο (αναφέρεται και ως «ομοσπονδία») χωριών, γνωστών και ως Σουλιωτοχώρια. Συνορεύει ανατολικά με την Λάκκα Σουλίου του Νομού Ιωαννίνων, νότια με τα χωριά του Νομού Πρεβέζης, ενώ βόρεια και δυτικά με τα υπόλοιπα όμορα χωριά της Θεσπρωτίας. Βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Μούργκα (1.340 μ.), Ζαβρούχο (1.137 μ.), Τούρλια (1.082 μ.) και στη συμβολή του ποταμού Αχέροντα με τον παραπόταμό του Τσαγκαριώτικο.
Αλέξανδρος Υψηλάντης (Φιλικός)
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (12 Δεκεμβρίου 1792 – 31 Ιανουαρίου 1828) ήταν Έλληνας ευγενής της Ρωσικής αριστοκρατίας, αξιωματικός του Ρωσικού Στρατού που έφερε τον βαθμό του Υποστράτηγου και Αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας.
Ο Κωνσταντίνος Τασούλας (Ιωάννινα, 17 Ιουλίου 1959) είναι Έλληνας πολιτικός, δικηγόρος και πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας από τις 13 Μαρτίου 2025. Διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων από το 2019 έως το 2025 και βουλευτής Ιωαννίνων της Νέας Δημοκρατίας από το 2000 έως το 2025. Σπούδασε νομική και εργάστηκε τη δεκαετία του '80 ως γραμματέας του Ευάγγελου Αβέρωφ.
Ο Ιωάννης Κωλέττης (Δήμας) (1773 ή 1774 - 31 Αυγούστου 1847) ήταν Έλληνας πολιτικός στα πρώτα χρόνια του νεοελληνικού κράτους, ιδρυτής του Γαλλικού Κόμματος και πρωθυπουργός της χώρας κατά τις περιόδους 1834-1835 και 1844-1847. Το όνομά του συνδέθηκε με διαφθορά, δωροδοκίες και συναλλαγές, νοθεία στις εκλογές, την απόκτηση μεγάλης περιουσίας από την πολιτική, τη δίωξη και την εξορία της Μαντώς Μαυρογένους και τη δολοφονία του Οδυσσέα Ανδρούτσου.
Πτήση ΟΑ 411 της 9ης Αυγούστου 1978
Η πτήση 411 της Ολυμπιακής Αεροπορίας, ήταν πτήση από το Διεθνές Αεροδρόμιο Ελληνικού στην Αθήνα με προορισμό το Διεθνές Αεροδρόμιο John F. Kennedy της Νέας Υόρκης, την οποία εκτελούσε ένα Boeing 747-200 στις 9 Αυγούστου 1978 λίγο έλειψε να συντριβεί στο κέντρο της Αθήνας. Κανένας από τους 418 επιβαίνοντες δεν υπέστη σοβαρό τραυματισμό.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας (ιταλικά: Giovanni Capodistria, ρωσικά: Иван Антонович Каподистрия - Ιβάν Αντόνοβιτς Καποντίστρια, Κέρκυρα, 10 Φεβρουαρίου 1776 – Ναύπλιο, 27 Σεπτεμβρίου 1831) ήταν Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός, ιατρός και κάτοχος του τίτλου ευγενείας του κόμη. Διετέλεσε υπουργός εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και αργότερα ως πρώτος κυβερνήτης του νέου ελληνικού κράτους τη μεταβατική περίοδο κατά την οποία η χώρα τελούσε υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων. Ο Ιωάννης έλαβε τις βασικές εγκύκλιες σπουδές στην Κέρκυρα και έπειτα σπούδασε Ιατρική και Φιλοσοφία στην Πάντοβα.
Έξοδος του Μεσολογγίου ή κατά ορισμένους συγγραφείς Ολοκαύτωμα του Μεσολογγίου αναφέρεται στην έξοδο που πραγματοποίησαν οι πολιορκημένοι στρατιώτες και άμαχοι του Μεσολογγίου, όταν οι δυνατότητες συνέχισης της άμυνας απέναντι στα τουρκικά και αιγυπτιακά στρατεύματα είχαν χαθεί, λόγω εξάντλησης των τροφίμων. Το γεγονός συνέβη την νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826, κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821.
Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, ευρύτερα γνωστός ως Νικηταράς (Νέδουσα Μεσσηνίας, 1784 - Πειραιάς, 25 Σεπτεμβρίου 1849) υπήρξε μια από τις πιο εξέχουσες και ηγετικές μορφές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ανέπτυξε σημαντική δράση κατά τη διάρκεια της επανάστασης, διακρινόμενος για την ηρωική του συμμετοχή σε πολυάριθμες κρίσιμες μάχες και για το αγνό του σθένος του στην υπεράσπιση απέναντι στην οθωμανική κυριαρχία. Το προσωνύμιο «Τουρκοφάγος», με το οποίο έμεινε γνωστός, αντλείται από τη φήμη του ως σφοδρού πολέμιου των Οθωμανών, ενώ η ανδρεία και το πάθος του για την ελευθερία της πατρίδας του τον καθιέρωσαν ως σύμβολο του αγώνα και της αντίστασης.
Ο Αλή Πασάς Τεπελενλής (αλβανικά: Ali Pashë Tepelena, τουρκικά: Tepedelenli Ali Paşa, 1740 – 24 Ιανουαρίου 1822), γνωστός και ως Αλή Πασάς των Ιωαννίνων, υπήρξε Αλβανός μουσουλμάνος αξιωματούχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μία από τις πλέον ισχυρές και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες των Βαλκανίων κατά το τέλος του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα. Διετέλεσε πασάς των Ιωαννίνων από το 1788 έως την πτώση του, ασκώντας για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες καθοριστική επιρροή στην πολιτική, στρατιωτική και κοινωνική ιστορία της Ηπείρου και ευρύτερα του ελλαδικού και αλβανικού χώρου. Στο απόγειο της ισχύος του, το Πασαλίκι των Ιωαννίνων εκτεινόταν σε μεγάλο μέρος της δυτικής και κεντρικής Βαλκανικής, περιλαμβάνοντας την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και τμήματα της Μακεδονίας, παραμένοντας τυπικά υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά λειτουργώντας με σημαντικό βαθμό αυτονομίας.
Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη
Η Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη, ή συντομογραφικά 17Ν, ήταν ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση που έδρασε στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1975–2002. Η δράση της περιελάμβανε δολοφονίες και ένοπλες επιθέσεις κατά προσώπων, βομβιστικές επιθέσεις, αρπαγές οπλισμού και σημαντικό αριθμό ληστειών και προκάλεσε το θάνατο 23 Ελλήνων και ξένων πολιτικών, δικαστών, στρατιωτικών, αστυνομικών, διπλωματών, οικονομικών παραγόντων και πολιτών. Η δράση της τερματίστηκε το 2002, όταν συνελήφθη - βαριά τραυματισμένος - λόγω πρόωρης έκρηξης του αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού που τοποθετούσε στα εκδοτήρια ακτοπλοϊκής εταιρίας στο λιμάνι του Πειραιά, ο Σάββας Ξηρός.
Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος (Παρίσι, 1944), ιδρυτικό στέλεχος και αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη με το ψευδώνυμο «Λάμπρος». Έχει καταδικαστεί σε 17 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για ηθική αυτουργία σε δεκαεπτά δολοφονίες, εκρήξεις, ληστείες και για τη συμμετοχή του στη 17Ν, κατηγορίες τις οποίες ο ίδιος αρνείται.
Ο Αθανάσιος Διάκος, με πραγματικό όνομα Αθανάσιος Γραμματικός (κατά άλλους Αθανάσιος Μασσαβέτας, Άνω Μουσουνίτσα, 4 Ιανουαρίου 1788 - Λαμία, 24 Απριλίου 1821), ήταν Έλληνας οπλαρχηγός εκ των πρωταγωνιστών ηρώων του πρώτου έτους της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ο οποίος έδρασε στη Στερεά Ελλάδα. Καταγόταν από την ορεινή Φωκίδα από το χωριό Άνω Μουσουνίτσα (σήμερα Αθανάσιος Διάκος προς τιμήν του). Ο ίδιος επέλεξε ως επώνυμο το «Διάκος» και μάλιστα με αυτό υπέγραφε, ως τιμητικό στην πρώην ιδιότητά του.
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας (Τερπνή Σερρών, 19 Μαρτίου 1958) είναι Έλληνας τρομοκράτης, ένα από τα μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2002, όταν παραδόθηκε αυτοβούλως στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, λίγες εβδομάδες μετά την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη. Κατά την παράδοσή του δήλωσε: «Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη.
Η Μάχη των Δερβενακίων, γνωστή και ως Σφαγή του Δράμαλη, ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες που πραγματοποιήθηκαν κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες και μεγάλη καταστροφή των οθωμανικών δυνάμεων υπό τον αρχιστράτηγο Μαχμούτ πασά Δράμαλη. Η μάχη αυτή δόθηκε στις 26 Ιουλίου 1822, σε δύο από τα τέσσερα μικρά ορεινά περάσματα (δερβενάκια), μεταξύ Κορίνθου και κοιλάδας Άργους, εξ ου και η ονομασία της. Άλλο αποτέλεσμα της μάχης αυτής ήταν η ενίσχυση της φήμης του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, η οποία φόβισε τους τότε πολιτικούς αντιπάλους του.
Η Φιλική Εταιρεία ήταν η σημαντικότερη από τις μυστικές οργανώσεις που σχηματίστηκαν για την προετοιμασία της Επανάστασης του 1821, για την απελευθέρωση των Ελλήνων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ιδρύθηκε το 1814 στην Οδησσό της Ρωσίας, και σύμφωνα με τους παλαιότερους ιστορικούς, από τον Εμμανουήλ Ξάνθο, τον Νικόλαο Σκουφά και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ. Τέταρτο μέλος της, μυήθηκε ο Αντώνιος Κομιζόπουλος από τη Φιλιππούπολη.
Η Επέτειος του «Όχι» μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας να αποδεχθεί τις ιταλικές αξιώσεις που περιλαμβάνονταν στο τελεσίγραφο που επιδόθηκε από τον Ιταλό πρέσβη Εμανουέλε Γκράτσι στον τότε πρωθυπουργό και δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου 1940. Στην πραγματικότητα, ο Μεταξάς δεν απάντησε κυριολεκτικά με τη λέξη «Όχι», αλλά, σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες, είπε στη γαλλική γλώσσα «Alors, c’est la guerre» («Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο»), φράση που υποδήλωνε την απόρριψη των ιταλικών απαιτήσεων και την αναγνώριση ότι η χώρα εισερχόταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Η απάντηση αυτή οδήγησε στην είσοδο της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στην έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου, ενώ η 28η Οκτωβρίου καθιερώθηκε να εορτάζεται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, στην Κύπρο και από τις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού ως επίσημη εθνική εορτή και αργία.
Οι Σουλιώτες ήταν κοινότητα Ορθόδοξων Χριστιανικών γενών, που κατοικούσε στην ιστορική περιοχή του Σουλίου στην Ήπειρο, κατά την Τουρκοκρατία. Κατάγονταν από Ελληνικές και εξελληνισθέντες Αλβανικές ποιμενικές ομάδες που εγκαταστάθηκαν στο Σούλι τον ύστερο Μεσαίωνα ή το 16ο αιώνα. Καθιέρωσαν μία αυτόνομη συνομοσπονδία με μεγάλο αριθμό χωριών, σε ένα ενιαίο σύνολο απομακρυσμένων και δύσβατων περιοχών της Ηπείρου.
Ο Κωνσταντίνος Κανάρης (Ψαρά, 1790 ή 1793 – Αθήνα, 2 Σεπτεμβρίου 1877) ήταν Έλληνας επαναστάτης, σπουδαία μορφή του ναυτικού αγώνα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και μετέπειτα ναύαρχος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πέντε φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας σε ένα διάστημα 33,5 ετών (1844, 1848-49, 1864, 1864-65 και 1877) και για 2 χρόνια και 3 μήνες συνολικά. Δύο γεγονότα καταδεικνύουν τη συμβολή του Κανάρη ως πολιτικού άνδρα στη Νεότερη Ελληνική Ιστορία: γίνεται ο πρώτος που συμπληρώνει 4 πρωθυπουργίες (1864) από την πλήρη εφαρμογή Συντάγματος στη χώρα το 1844 (όπως και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος 10 χρόνια νωρίτερα, με τις δύο όμως πρώτες κατά την Απόλυτη Μοναρχία του βασιλιά Όθωνα Α΄) και βασικά ο μόνος πρωθυπουργός που επί των ημερών του η Βουλή ψηφίζει ή αναθεωρεί το Σύνταγμα της Ελλάδας δυο φορές, το 1844 και το 1864 (τα δυο δικτατορικά Συντάγματα επί Γεωργίου Παπαδόπουλου αφενός δεν ψηφίστηκαν από τη Βουλή, παρά επικυρώθηκαν με τα δημοψηφίσματα των 1968 και 1973, αφετέρου το τελευταίο έπαψε αυτοδίκαια να ισχύει με την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών).
Ο Μάρκος Μπότσαρης (Σούλι, 1790 – Κεφαλόβρυσο Ευρυτανίας, 21 Αυγούστου [Π.Η. 9 Αυγούστου] 1823) ήταν Σουλιώτης καπετάνιος και Έλληνας οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Για τις συνολικές του υπηρεσίες και τη μεγάλη συνεισφορά του στον αγώνα, μετά θάνατον έλαβε τιμητικά το στρατιωτικό βαθμό του Στρατηγού. Ο Μάρκος Μπότσαρης αναδείχθηκε, ως ένας από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές, της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και η φήμη του, ξεπερνά τα Ελληνικά σύνορα.
Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (Κωνσταντινούπολη, 3 Φεβρουαρίου 1791 - Αίγινα, 6 Αυγούστου 1865) ήταν κυρίαρχη προσωπικότητα στις τάξεις των εκσυγχρονιστών,, διπλωμάτης και πολιτικός που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου κατά την Επανάσταση και στις πρώτες μετεπαναστατικές δεκαετίες. Έδρασε αρχικά στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες λαμβάνοντας πολιτικές θέσεις δίπλα στον θείο του Ιωάννη Καρατζά, εγκαταστάθηκε στην Πίζα (αποτελώντας επίλεκτο μέλος του ομώνυμου κύκλου) και στη συνέχεια κατέβηκε στην Ελλάδα για να λάβει μέρος στην επανάσταση του 1821. Αναρριχήθηκε στα ανώτατα αξιώματα σε σύντομο χρόνο αναλαμβάνοντας, διαδοχικά, πρόεδρος της Πρώτης Εθνοσυνέλευσης, του Εκτελεστικού Σώματος και στη συνέχεια του Βουλευτικού.
Μαντώ Μαυρογένους είναι ο τίτλος μιας ελληνικής περιπετειώδους-ιστορικής-βιογραφικής-ρομαντικής ταινίας του 1971, σε σκηνοθεσία του Κώστα Καραγιάννη και σενάριο των Κώστα Καραγιάννη-Νίκου Καμπάνη. Η παραγωγή ανήκει στην Καραγιάννης-Καρατζόπουλος Α.Ε. και πρωταγωνιστεί η Τζένη Καρέζη στον ρόλο της ομώνυμης ηρωίδας της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Η ταινία, που γυρίστηκε στο Ναύπλιο, προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 27 Δεκεμβρίου 1971.
Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης (πραγματικό όνομα: Πέτρος Μαυρομιχάλης) (Αρεόπολη Μάνης, 6 Αυγούστου 1765 - Αθήνα, 17 Ιανουαρίου 1848) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και πολιτικός. Ήταν γόνος της ιστορικής μανιάτικης οικογένειας των Μαυρομιχαλαίων, έκτος και τελευταίος Μπέης της Μάνης, οπλαρχηγός του 1821, αναδειχθείς "αρχιστράτηγος των σπαρτιατικών δυνάμεων" και πρωθυπουργός της Ελλάδας από τη θέση του προέδρου του Εκτελεστικού Σώματος του ελληνικού κράτους. Σχεδόν πενήντα από τα μέλη της πολυάριθμης και επιφανούς οικογένειάς του, έπεσαν στον αγώνα για την ανεξαρτησία της Ελλάδας.
Ο Φερνάντο Σάντσο (ισπαν.:Fernando Sancho Les), 7 Ιανουαρίου 1916 - 31 Ιουλίου 1990) ήταν Ισπανός ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1916, στη Σαραγόσα της Αραγονίας της και πέθανε στις 31 Ιουλίου 1990 στη Μαδρίτη από καρκίνο. Έχει πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες ταινίες στην Ισπανία και στην Ιταλία, κυρίως σε γουέστερν, από τις οποίες έγινε ευρέως γνωστός.
Ο χορός του Ζαλόγγου είναι θρύλος με πυρήνα ένα ιστορικό γεγονός που συνέβη μετά την οριστική κατάληψη του Σουλίου από τα στρατεύματα του Αλή πασά, τον Δεκέμβριο του 1803. Στις 18 Δεκεμβρίου του 1803 (παλαιό ημερολόγιο), στη κορυφή του όρους Ζάλογγο, εξελίχθηκαν γεγονότα τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα μια ομάδα Σουλιωτισσών και Σουλιωτών με τα παιδιά τους να αποφασίσουν να πεθάνουν ελεύθεροι παρά να πέσουν στα χέρια των Τουρκαλβανών. Έτσι, προτίμησαν, με μία πράξη αυτοθυσίας, αντί να ατιμαστούν από τον αιώνιο εχθρό τους, να πέσουν από την άκρη του γκρεμού.
Η Ελλάδα (επίσημα Ελληνική Δημοκρατία) είναι χώρα της νοτιοανατολικής Ευρώπης που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της Βαλκανικής χερσονήσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο μόνιμος πληθυσμός της ανέρχεται σε 10.482.487 κατοίκους. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Αλβανία, στα βόρεια με τη Βόρεια Μακεδονία, στα βορειοανατολικά με την Βουλγαρία και στα ανατολικά με την Τουρκία, μέσω εδάφους και θαλάσσης αντίστοιχα.
Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός (Δημητσάνα Αρκαδίας, 25 Μαρτίου 1771 - Ναύπλιο, 30 Μαΐου 1826) υπήρξε εξέχων Έλληνας ιεράρχης, διατελώντας Μητροπολίτης της Παλαιάς Πάτρας. Αναγνωρισμένος ως μία από τις πλέον επιφανείς προσωπικότητες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ο Γερμανός διακρίθηκε για την πολυδιάστατη συμμετοχή του στον αγώνα, επιδεικνύοντας σπουδαία διπλωματική και πολιτική δράση. Η ηγετική του στάση και ο ρόλος του εντός του εκκλησιαστικού και εθνικού πλαισίου ενίσχυσαν την επαναστατική προσπάθεια και την εδραίωση της εθνικής συνείδησης κατά την περίοδο της εθνεγερσίας.
Η εθνική σημαία της Ελλάδας περιέχει εννέα ισοπαχείς, οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και κυανές παράλληλες λωρίδες, καθώς και ως καντόνι (άνω προΐστιο μέρος) έναν λευκό σταυρό μέσα σε ένα κυανό τετράγωνο. Οι εννέα λωρίδες δεν έχουν κάποια επίσημη σημασία, η πιο διαδεδομένη λαϊκή θεωρία αναφέρει ότι αντιστοιχούν στις συλλαβές της ιστορικής φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος», όπως παράλληλα και στα γράμματα της λέξης «Ελευθερία», αλλά δεν υπάρχουν βάσιμες πηγές για να στηρίξουν αυτόν τον ισχυρισμό. Ο Σταυρός συμβολίζει την επικρατούσα θρησκεία της Ελλάδος, την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η Καίτη Ντιριντάουα (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Αικατερίνης Οικονόμου, Θεσσαλονίκη, 1921 - Αθήνα, 9 Φεβρουαρίου 1996) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και τραγουδίστρια, σύζυγος του Κώστα Χατζηχρήστου, με τον οποίο είχε αποκτήσει μία κόρη. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, εξαιτίας της οποίας υπέστη διώξεις και εξορίες.
Ο Κανέλλος Δεληγιάννης (Λαγκάδια, 14 Φεβρουαρίου 1780 – Αθήνα, 18 Σεπτεμβρίου 1862) υπήρξε Έλληνας στρατιωτικός, πολιτικός και εξέχων αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Γεννημένος και ανατραφείς στα Λαγκάδια, τα οποία κατά την εποχή εκείνη αποτελούσαν ακμαίο και σημαντικό κεφαλοχώρι της Αρκαδίας, ανεδείχθη σταδιακά σε τοπικό άρχοντα και σε έναν από τους σημαντικότερους προκρίτους της Πελοποννήσου. Η ισχύς και η επιρροή του συνδέονταν στενά με την καταγωγή του από την επιφανή οικογένεια των Δεληγιανναίων, η οποία κατείχε εξέχουσα θέση μεταξύ των τοπικών χριστιανικών ελίτ και διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων και στην έκδοση εντολών σε τοπικό επίπεδο.
Σεισμός της Θεσσαλονίκης (1978)
Ο σεισμός της Θεσσαλονίκης ήταν σεισμός που σημειώθηκε στην περιφέρεια της Θεσσαλονίκης, στις 20 Ιουνίου 1978 και ώρα 23:03, με επίκεντρο 35 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης στο χωριό Στίβος, που βρίσκεται ανάμεσα στις λίμνες Κορώνεια και Βόλβη. Ο σεισμός είχε μέγεθος 6,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και διάρκεια 10 δευτερολέπτων, ενώ είχε εστιακό βάθος 10 χιλιομέτρων.
Το Ιράν (περσικά: ايران), επίσημα Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν (περσικά: جمهوری اسلامی ايران), ανεπίσημα Περσία, είναι χώρα της Μέσης Ανατολής στη Νοτιοδυτική Ασία. Ενώ τοπικά η χώρα ήταν γνωστή ως Ιράν από την αρχαιότητα, έως το 1935 η επικρατούσα ονομασία παγκοσμίως ήταν Περσία. Μετά το 1935 χρησιμοποιούνταν διεθνώς και οι δύο ονομασίες, ο όρος Ιράν όμως καθιερώθηκε έκτοτε ως επίσημη ονομασία της χώρας.
Το Ιστορία μιας κάλπικης λίρας (γνωστή ως Η κάλπικη λίρα) είναι ελληνική ηθογραφική σπονδυλωτή ταινία του 1955, με κωμική, αισθηματική και δραματική διάθεση. Η παραγωγή είναι της Ανζερβός και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Τζαβέλλας, σε δικό του σενάριο. Πρωταγωνιστούν οι Βασίλης Λογοθετίδης, Ίλια Λιβυκού, Ορέστης Μακρής, Μίμης Φωτόπουλος, Σπεράντζα Βρανά, Δημήτρης Χορν και Έλλη Λαμπέτη.
Ο Στραγγαλιστής της Βοστώνης (αγγλικά: Boston Strangler), ήταν το όνομα που δόθηκε σε έναν Αμερικανό κατά συρροήν δολοφόνο που σκότωσε τουλάχιστον 13 γυναίκες στην ευρύτερη περιοχή της Βοστώνης από το 1962 έως το 1964. Τα εγκλήματά του αποτέλεσαν αντικείμενο πολλών βιβλίων και ταινιών, αν και ο ακριβής αριθμός των θυμάτων, καθώς και η ταυτότητά του δολοφόνου τέθηκε υπό αμφισβήτηση. Οι δολοφονίες αποδόθηκαν στον Άλμπερτ ΝτεΣάλβο με βάση την ομολογία του και λεπτομέρειες που αποκαλύφθηκαν στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια ξεχωριστής υπόθεσης, καθώς και στοιχεία DNA που τον συνδέουν με το τελευταίο θύμα.
Άλωση της Τριπολιτσάς ή Απελευθέρωση της Τριπολιτσάς ονομάζεται στη νεότερη ελληνική ιστορία η κατάληψη της πόλης της Τρίπολης στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, έξι μήνες μετά από την έναρξη της επανάστασης του 1821. Την κατάληψη ακολούθησε σφαγή του πληθυσμού επί τρεις ημέρες, από Παρασκευή έως Κυριακή, 32.000 συνολικά σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του ίδιου του Κολοκοτρώνη. Από την σφαγή εξαιρέθηκαν οι Αλβανοί υπερασπιστές της πόλης, οι οποίοι είχαν στο μεταξύ συνθηκολογήσει με τους Έλληνες.
Ο Ταλ Ντίλιαν (εβραϊκά: טל דיליאן) είναι έφεδρος συνταγματάρχης των Δυνάμεων Άμυνας του Ισραήλ (IDF), ο οποίος υπηρέτησε ως αρχιδιοικητής της μυστικής μονάδας τεχνολογίας του στρατού. Είναι ο ιδρυτής της Intellexa, μιας εταιρείας που εμπορεύεται κατασκοπευτικό λογισμικό και εμπλέκεται στο σκάνδαλο υποκλοπών επί κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο Ντίλιαν κατετάγη στις ΔΑΙ και, αφότου ολοκλήρωσε τη βασική εκπαίδευση στη μονάδα αλεξιπτωτιστών, εντάχθηκε εθελοντικά σε μία επίλεκτη Μονάδα Ειδικών Επιχειρήσεων.
Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος (Κρέστενα, 8 Ιουνίου 1942) είναι Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος. Έχει διατελέσει πρόεδρος του Συνασπισμού (19 Δεκεμβρίου 1993 - 12 Δεκεμβρίου 2004) και επίσης πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (15 Ιανουαρίου 2004 - 12 Δεκεμβρίου 2004). Καθώς η θητεία του Κωστή Στεφανόπουλου πλησίαζε στο τέλος της, τον Φεβρουάριο του 2005, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος εμφανίστηκε ως ο επικρατέστερος για να τον αντικαταστήσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας, χωρίς όμως να υπάρξει συνέχεια.
Ο Ρισόν Ντιάντε Χολμς (rih-SHAWN; γεννημένος στις 15 Οκτωβρίου 1993) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε τελευταία στον Παναθηναϊκό του Ελληνικού πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας. Έπαιξε κολλεγιακό μπάσκετ για τους Bowling Green Falcons. Ο Χόλμς αγωνίστηκε με την φανέλα των Φιλαδέλφεια 76ers για τρεις σεζόν πριν μεταφερθεί στους Φοίνιξ Σανς το 2018.
Ο Ανδρέας Μιαούλης (Ύδρα, 20 Μαΐου 1769 – Πειραιάς, 11 Ιουνίου 1835) ήταν Έλληνας καραβοκύρης, πολιτικός και ναύαρχος, που διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, καθώς και στη μετέπειτα πολιτική ζωή του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ασχολήθηκε με τη ναυτιλία αποκτώντας σημαντική περιουσία, ενώ κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 ανέλαβε την αρχηγία του ελληνικού στόλου, συμμετέχοντας με επιτυχία σε πλήθος ναυμαχιών. Αρχικά ανέλαβε την αρχηγία του στόλου της Ύδρας και εν συνεχεία την αρχηγία του ελληνικού στόλου.
Τα Στενά του Ορμούζ ή Πορθμός του Ορμούζ (περσικά: تَنگِه هُرمُز, Τανγκέζ-γιε Χορμόζ, αραβικά: مَضيق هُرمُز, Μαντίκ Χουρμούζ) είναι πορθμός ανάμεσα στον κόλπο του Ομάν και τον Περσικό Κόλπο. Είναι το μόνο θαλάσσιο πέρασμα για τον Περσικό Κόλπο και γι' αυτό έχουν μεγάλη στρατηγική σημασία. Στα βόρεια βρίσκεται το Ιράν και στα νότια τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μουσαντάν, ένα εξκλάβιο του Ομάν.
Ο Σαρλ ντε Μπατ ντε Καστελμόρ (Γαλλικά: Charles de Batz de Castelmore), γνωστός ως ντ'Αρτανιάν και αργότερα ως κόμης ντ'Αρτανιάν (περ. 1611 - 25 Ιουνίου 1673), ήταν Γάλλος στρατιωτικός που υπηρέτησε τον Λουδοβίκο ΙΔ' ως διοικητής του σώματος των Σωματοφυλάκων - Φρουρών του βασιλιά. Σκοτώθηκε στην πολιορκία του Μάαστριχτ το 1673 στον Γαλλο-Ολλανδικό Πόλεμο (1672-1678).
Ο Παύλος Ντε Γκρες (Ανάκτορα Τατοΐου, 20 Μαΐου 1967) είναι επιχειρηματίας και μέλος της τέως βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας. Είναι το δεύτερο παιδί και πρωτότοκος γιος του τελευταίου Βασιλιά των Ελλήνων Κωνσταντίνου Β΄ και της συζύγου του Άννας Μαρίας. Υπήρξε διάδοχος του ελληνικού θρόνου από τη γέννησή του ως την κατάργηση της βασιλείας το 1973.
Το Λιμποβίσι είναι εγκαταλελειμμένο χωριό της Αρκαδίας, ευρισκόμενο σε ελατόφυτη τοποθεσία στα 1.210 μέτρα υψόμετρο, πάνω από τις χαράδρες του Μαινάλου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Πιάνας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Φαλάνθου, του Δήμου Τρίπολης. Απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.
Ο Αθανάσιος Πολυζωίδης (Μελένικο, 20 Φεβρουαρίου 1802 - Αθήνα, 7 Ιουλίου 1873) ήταν Έλληνας πολιτικός, δημοσιογράφος, συγγραφέας και δικαστικός. Είχε εκλεγεί πληρεξούσιος και είχε πάρει θέσεις υπουργού Παιδείας, νομάρχου, μέλους του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος.
Ο Μαχμούτ Αλή Πασάς Δράμαλης (1770 - 26 Οκτωβρίου 1822) ήταν Οθωμανός Αλβανικής καταγωγής αρχιστράτηγος, επικεφαλής μεγάλης τουρκικής στρατιάς που στάλθηκε το 1822 στην Πελοπόννησο προκειμένου να καταπνίξει την Ελληνική Επανάσταση. Τελικά η εκστρατεία του απέτυχε και ο στρατός του υπέστη μεγάλη πανωλεθρία στη Μάχη των Δερβενακίων.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία (οθωμανικά τουρκικά: دَوْلَتِ عَلِيّهٔ عُثمَانِیّه, Ντεβλέτ-ι Αλίγε-ι Οσμάνιγε, επί λέξει Το Ανώτατο Οθωμανικό Κράτος, σύγχρονα τουρκικά: Osmanlı İmparatorluğu ή Osmanlı Devleti), περισσότερο γνωστή κατά το παρελθόν στη Δύση ως Τουρκική Αυτοκρατορία ή απλώς Τουρκία ήταν ένα κράτος που ήλεγχε μεγάλο μέρος της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, της Δυτικής Ασίας και της Βόρειας Αφρικής μεταξύ του 14ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Ιδρύθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα στη βορειοδυτική Μικρά Ασία στην πόλη Σετζούτ (σύγχρονη Επαρχία Μπιλετσίκ) από τον Ογούζο Τούρκο φύλαρχο Οσμάν Α΄. Το 1354 οι Οθωμανοί πέρασαν στην Ευρώπη και με την κατάκτηση των Βαλκανίων το οθωμανικό μπεηλίκι μεταμορφώθηκε σε μια διηπειρωτική αυτοκρατορία.
Η σκορδαλιά, γνωστή και ως αλιάδα, είναι μία παρασκευή που μοιάζει με πουρέ στην ελληνική κουζίνα η οποία φτιάχνεται αναμιγνύοντας λιωμένο σκόρδο με μια παχύρρευστη βάση η οποία μπορεί να είναι πουρές πατάτας, καρύδια, αμύγδαλα ή βρεγμένο μπαγιάτικο ψωμί -και ρίχνοντας στο τέλος ελαιόλαδο ώστε να δώσει στο μείγμα μία απαλή, κρεμώδη υφή. Πολλές φορές προστίθεται και ξύδι. Παραλλαγές της βασικής συνταγής περιλαμβάνουν τα αυγά ως το υλικό που δίνει την κρεμώδη υφή, κάνοντας το λιγότερο ή και καθόλου παχύρρευστο, δίνοντας ένα αποτέλεσμα παρόμοιο με το γαλλικό αγιαλί, το καταλονικό αλιόλι, και ούτω καθεξής.
Σύμφωνα με τον θρύλο της Αγίας Λαύρας, η Ελληνική Επανάσταση στην Πελοπόννησο ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου 1821, όταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο της επανάστασης στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας στα Καλάβρυτα. Η άποψη αυτή γνώρισε μεγάλη διάδοση ήδη από τα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια: Η θρυλική αυτή σκηνή αναφέρεται σε πλήθος πηγών και οι καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις της αναπαράχθηκαν μαζικά. Από τον 19ο αιώνα, ορισμένοι ιστορικοί θεωρούσαν τη διήγηση αυτή φανταστική.
Ο Μοχάμεντ Σαλάχ Χαμέντ Μαχρούς Γκαλί (Mohamed Salah Hamed Mahrous Ghaly, γεννήθηκε 15 Ιουνίου 1992) γνωστός ως Μοχάμεντ Σαλάχ , είναι Αιγύπτιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός ακραίος επιθετικός στη Λίβερπουλ και στην Εθνική Αιγύπτου. Ένας από τους καλύτερους Αφρικανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, αναδείχθηκε δύο φορές (2017, 2018) κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς στην ήπειρο.
Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο ανώτατος ηγέτης του ελληνικού κράτους. Το Σύνταγμα της Ελλάδας του 1975 ορίζει ότι το πολίτευμα της χώρας είναι προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται από την Βουλή των Ελλήνων με πενταετή θητεία. Ο κάθε εκλεγμένος Πρόεδρος έχει δικαίωμα επανεκλογής μία μόνο φορά.
Ο Σταύρος Νταϊφάς (Καλαμάτα, 1927 - Νέο Φάληρο, 24 Μαρτίου 2014) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και παράγοντας του ποδοσφαίρου, από τους γνωστότερους στο χώρο. Μνημονεύεται ως ένας αυτοδημιούργητος εφοπλιστής και ως επί το πλείστον μία σημαντική προσωπικότητα της ναυτιλιακής κοινότητας του Πειραιά μετά την μεταπολίτευση στην Ελλάδα το 1974. Διετέλεσε τρεις φορές πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΠΑΕ Ολυμπιακός, από το καλοκαίρι του 1979 μέχρι το καλοκαίρι του 1985, από το καλοκαίρι του 1986 έως το Νοέμβριο του 1987, και από το Μάρτιο του 1992 (μετά τις προεδρίες Αργύρη Σαλιαρέλη και Γιώργου Μπανασάκη) μέχρι τον Μάιο του 1993, όταν και παρέδωσε την ηγεσία της ομάδας στο Σωκράτη Κόκκαλη.
Η Δέσποινα Αχλαδιώτου (το γένος Σαρία, Καστελλόριζο Μεγίστης, 1890 - Ρόδος, 13 Μαΐου 1982), που είναι ευρέως γνωστή ως Κυρά της Ρω, ήταν Ελληνίδα κτηνοτρόφος, ηρωική μορφή της Αντίστασης κατά την περίοδο της Κατοχής. Επί 39 χρόνια, από το 1943 έως τον θάνατό της το 1982, ύψωνε την ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και την υπέστελλε με τη δύση του ήλιου.
Η Δημοκρατία της Αϊτής (γαλλικά: République d'Haïti) αποτελεί χώρα που καταλαμβάνει το δυτικό τμήμα του νησιού της Ισπανιόλας στην Καραϊβική. Στη δικαιοδοσία της περιλαμβάνει και τα μικρότερα νησιά Γκονάβ, Τορτούγα, Λε Καγιεμίτ και Ιλ α Βας, ενώ το ακατοίκητο νησί Ναβάσα διεκδικείται τόσο από τη χώρα αυτή όσο και από τις ΗΠΑ. Η Αϊτή μοιράζεται το νησί της Ισπανιόλας με τη Δομινικανή Δημοκρατία. Το χερσαίο τμήμα της Αϊτής καταλαμβάνει 27.750 τ.χλμ..